De Kerstmarkt in Brugge, met de lichtwandeling in de namiddag. Ongedwongen verglijdt de dag naar een avond die een beschermend deken legt over de stad. Overal lichtjes: de toortsvormige stadslichten, de talrijke winkeltjes met bijzonderheden: cadeautjes, chocolade, gezellige restaurantjes, in een enig mooi kader van niet door oorlog vernietigde historische gebouwen, toonbeeld van mercantiele ijver en innovatie, zoals de familie “Van der Beurse” die wereldwijd haar naam gaf aan de “Beurzen”. Zo zou het altijd moeten zijn……De volle realiteit is anders, hoewel niet steeds een-ver-van-mijn-bed gegeven: Oekraïne, dat een heldhaftige strijd voert, die onze strijd is tegen een wreedaardige tiran in Moskou, een paranoïde psychopaat gelijk; het zo goed als vernietigde Gaza, waar Palestijnen tussen de ruïnes nauwelijks overleven wegens het embargo op voeding, zoals opgelegd door een extreem bewind dat op de West-Bank gaandeweg de bevolking verjaagt uit have en goed; de decimering van de bevolking in Soedan, geterroriseerd en uitgemoord door Arabische genocideplegers. Allemaal tekens aan de wand van een wereld in transitie, waarvan we werkelijk niet kunnen vermoeden waarheen het ons met Europa zal leiden.

In de voor-Trumpische wereld waren er vier entiteiten, gelegen in het noordelijk halfrond, die de politieke en economische macht min of meer in evenwicht konden houden: de twee autocratieën China en Rusland, en de twee democratieën, de Verenigde Staten en Europa. De Amerikaanse grondwet, die ontstond vòòr de grondwetten van de parlementaire democratieën, liet de uitvoerende macht toe, de verkozen president veel meer armslag te geven, via het vermijden van de “checks and balances” die orde hielpen scheppen, met als gevolg dat het democratisch gehalte van de Verenigde Staten tot een dieptepunt is geëvolueerd. En Europa staat hierdoor geïsoleerd om het vaandel van de democratie te blijven torsen.

Dichterbij evolueren de discrepanties tussen de gemeenschappen in dit twee-landenland stilaan naar onregeerbaarheid. Het sterkst wordt dit ervaren in Brussel. Daar trekken de Franstalige partijen zich niets aan van de fundamentele overeenkomsten waarop het falende Belgisch staatsbestel berust, zo bv. de regeling rond de bescherming van de Vlaamse Brusselaars die in de spiegeling de bescherming van de franstalige federale minderheid met zich meebracht. En dit op de rand van het Brussels faillissement…….

Daarnaast een federale regering die met de grootste moeite een quasi tweede regeringsverklaring moet creëren om haar bestaansrecht te blijven behouden via een uiterst betwiste besparingsopdracht die haar legitimiteit aanvecht…….

En op de achtergrond de Vlaamse verzuchtingen die naar het achterplan dreigen te verdwijnen, en zelfs de mond gesnoerd worden door het onthouden van subsidies aan Vlaamse organisaties in de socio-culturele sector. Men zou voor minder opstandig worden of er de brui aan geven……

Maar dat gunnen we onze tegenstanders niet: er ontstaan nieuwe impulsen van verzet en een stijgende belangstelling voor de aktiviteiten van de VVB en haar afdelingen, waaronder VVB-Vlavrij. Ze geven blijk van een nieuwe dynamiek op de weg naar wat we kunnen omschrijven als Vlaamse onafhankelijkheid, een weg die een noodzakelijke fase is naar het scheppen van nieuwe banden, dit in overeenstemming met het Perspectief voor Vlaanderen. We tekenen dat Vlaanderen voor ons uit als een bevrijde natie, die de volle bevoegdheid heeft verworven over haar plaats in de wereld.

Gelukkig Nieuwjaar !

Patrick Proot

Voorzitter